NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO – ROK C

(Iz 40, 1-5. 9-11)
„Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!” – mówi wasz Bóg. „Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy”. Głos się rozlega: „drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały”. Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: „oto wasz Bóg! oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie on swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie”.

IS 40:1-5, 9-11
Comfort, give comfort to my people,
says your God.
Speak tenderly to Jerusalem, and proclaim to her
that her service is at an end,
her guilt is expiated;
indeed, she has received from the hand of the LORD
double for all her sins.
A voice cries out:
In the desert prepare the way of the LORD!
Make straight in the wasteland a highway for our God!
Every valley shall be filled in,
every mountain and hill shall be made low;
the rugged land shall be made a plain,
the rough country, a broad valley.
Then the glory of the LORD shall be revealed,
and all people shall see it together;
for the mouth of the LORD has spoken.
Go up on to a high mountain,
Zion, herald of glad tidings;
cry out at the top of your voice,
Jerusalem, herald of good news!
Fear not to cry out
and say to the cities of Judah:
Here is your God!
Here comes with power
the Lord GOD,
who rules by a strong arm;
here is his reward with him,
his recompense before him.
Like a shepherd he feeds his flock;
in his arms he gathers the lambs,
carrying them in his bosom,
and leading the ewes with care.

(Tt 2, 11-14; 3, 4-7)
Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków. Gdy ukazała się dobroć i miłość zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.

TI 2:11-14; 3:4-7
Beloved:
The grace of God has appeared, saving all
and training us to reject godless ways and worldly desires
and to live temperately, justly, and devoutly in this age,
as we await the blessed hope,
the appearance of the glory of our great God
and savior Jesus Christ,
who gave himself for us to deliver us from all lawlessness
and to cleanse for himself a people as his own,
eager to do what is good.
When the kindness and generous love
of God our savior appeared,
not because of any righteous deeds we had done
but because of his mercy,
He saved us through the bath of rebirth
and renewal by the Holy Spirit,
whom he richly poured out on us
through Jesus Christ our savior,
so that we might be justified by his grace
and become heirs in hope of eternal life.

(Łk 3,15-16.21-22)
Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: „Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem”. Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.

LK 3:15-16, 21-22
The people were filled with expectation,
and all were asking in their hearts
whether John might be the Christ.
John answered them all, saying,
„I am baptizing you with water,
but one mightier than I is coming.
I am not worthy to loosen the thongs of his sandals.
He will baptize you with the Holy Spirit and fire.”

After all the people had been baptized
and Jesus also had been baptized and was praying,
heaven was opened and the Holy Spirit descended upon him
in bodily form like a dove.
And a voice came from heaven,
„You are my beloved Son;
with you I am well pleased.”

 
 

Myśli do Ewangelii:

1. W Ewangelii słyszymy o dwóch rodzajów chrztu: chrzest z wody i chrzest w Duchu Świętym. Jan chrzcił wodą, Jezus chrzci Duchem. Chrzest Janowy oznaczał pokutę za grzechy i pokorne wyznanie że jestem słaby. Chrzest w Duchu Świętym oznacza obmycie z grzechów. Chrzest Janowy to zanurzenie w wodzie, chrzest Jezusa to zanurzenie w Boskiej chwale. Chrzest Jana to zapowiedź, chrzest w Duchu to rzeczywistość. Chrzest Jana to tajemnica pękniętej wody, chrzest Jezusa to tajemnica pękniętego nieba.

2. My też możemy spojrzeć na chrzest jako na rytuał. Jako na sakrament podczas którego nadajemy dziecku imię i włączamy je do ludu Bożego. Musimy jednak pamiętać, że chrzest nie jest tylko symbolem. Chrzest to rzeczywistość, która otwiera się nad nami jak nad Jezusem.

3. Nasze zbawienie to nie tylko obmycie nas z win, odpuszczenie grzechów. Nasze zbawienie to bliskość Boga. To życie Jego życiem, oddychanie tym samym Duchem.

4. Życie w Duchu to …wyrzekanie się bezbożności i żądz światowych… Święty Paweł w Liście do Tytusa pokazuje, że kiedy mamy w sobie Ducha Świętego mamy ciągle świadomość Bożej obecności. Napędzają nas duchowe ambicje – nie żądze światowe. Czynimy dobro dla innych, nie dla siebie.

5. Życie w Duchu to …życie rozumne i sprawiedliwe oraz pobożne na tym świecie… To życie rozumne w którym zastanawiamy się nie tylko gdzie jest granica między dobrem a złem, ale przede wszystkim gdzie jest granica między dobrem a czynieniem woli Bożej. To sprawiedliwość, która oznacza czynienie więcej dobra, niż wymaga od nas dekalog. To pobożność, która nie polega tylko na tym aby się modlić, ale na tym aby się modlić tak jak Jezus.

6. Dzisiejszy dzień jest po to, aby nam przypomnieć, że nasz chrzest nie jest tylko kluczem, który otwiera nam bramę do Nieba. Chrzest jest kluczem, który otwiera nam drzwi do pobożnego życia. Chrzest nie jest tylko darem,  jest też zadaniem.

 

 

Thoughts to Gospel:

1. In the Gospel we hear about two different types of baptism: baptism from water and baptism in Spirit. St. John the Baptist baptized people in water, Jesus baptized people in the Spirit. John’s baptism represents one’s repentance for sins, as well as a humble admission that we are weak. Baptism in the Holy Spirit washes away sins. John’s baptism is a rinsing in water. Jesus baptism is immersion into God’s glory. John’s baptism is a prediction, baptism in the Spirit is a reality. John’s baptism is a mystery of a crack in the water, Jesus baptism is a mystery of a crack in Heaven.

2. We can look at baptism as rite, or a ritual. As a Sacrament, during baptism, we give a child a new name and join the child to the people of God. But we must remember, that baptism is not only a symbol. Baptism is a reality, which opens above us just like it did above Jesus.

3. Our salvation is not only a purifying from vices and absolution from sins. Our salvation is a closeness of God. This means living His life, and breathing the same Spirit.

4. Life in the Spirit is “rejecting godless ways and worldly desires.” Saint Paul, in the Letter to Titus, shows us that when we have the Holy Spirit in us – we always have an awareness of God’s presence – driving spiritual ambitions – not worldly desires. We do good for others, not for ourselves.

5. Life in the Spirit is when we “live temperately, justly, and devoutly in this age.” Living temperately, in which we ponder not only where the border is between good and evil, but first of all where is the border between good and doing God’s will. This is justice, which means doing more good than what is demanded from the Decalogue (10 Commandments). This is the devout life, which means not only praying, but first of all pray like Jesus did.

6. Today’s is to remind us that our baptism is not only a key, which opens the gate to Heaven. Baptism is a key which opens the door to the devout life. Baptism is not only a gift and a grace, but it is task for us.

 

443total visits,1visits today

Kategorie: Homilie