NIEDZIELA TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ – ROK B

(Pwt 4, 32-34. 39-40)
Mojżesz tak powiedział do ludu: „Zapytaj dawnych czasów, które były przed tobą, zaczynając od dnia, w którym Bóg stworzył człowieka na ziemi, zapytaj od jednego krańca niebios do drugiego, czy nastąpiło tak wielkie wydarzenie jak to lub czy słyszano o czymś podobnym? Czy słyszał jakiś naród głos Boży z ognia, jak ty słyszałeś, i pozostał żywy? Czy usiłował Bóg przyjść i wybrać sobie jeden naród spośród innych narodów przez doświadczenia, znaki, cuda i wojny, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, dziełami przerażającymi, jak to wszystko, co tobie uczynił Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach? Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma innego. Strzeż Jego praw i nakazów, które ja dziś polecam tobie wypełniać; by dobrze ci się wiodło i twym synom po tobie; byś przedłużył swe dni na ziemi, którą na zawsze daje ci Pan, Bóg twój”.

(Rz 8, 14-17)
Bracia: Wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście Ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: „Abba, Ojcze!” Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa; skoro wspólnie z Nim cierpimy, to po to, by wspólnie mieć udział w chwale.

(Mt 28, 16-20)
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.
 
 
Myśli do kazania:

1. Dzisiejsze Święto Trójcy Przenajświętszej to nie Święto politeizmu – czyli czczenia wielu Bogów. To Święto przedwiecznej miłości, która jest tak ogromna, że łączy trzy osoby w jednego Boga. Wierzymy w jednego Boga w trzech Osobach. Tajemnica to wielka po ludzku nie do rozwiązania. Tajemnica której nie jesteśmy rozwiązać ziemską matematyką (jeden plus jeden plus jeden równa się jeden) czyli miłość plus miłość plus miłość równa się miłość. Przed tą tajemnicą się klęka.

2. Uroczystość Trójcy Przenajświętszej jest po to przede wszystkim, aby zmienić perspektywę naszego życia. Życie to nie tylko coś pomiędzy poczęciem i śmiercią. Życie to nie tylko jedzenie i oddychanie. To nie tylko praca i kolejne zakupy. Rzeczywistość jest wielowymiarowa. Materia kiedyś nie istniała… lecz świat duchowy istnieje od zawsze. Bo jest to świat Boga. Tak naprawdę zmęczenie i smutek w życiu człowieka, jest spowodowany rozumieniem życia jako płaskiej i jednowymiarowej perspektywy. Jesteśmy powołania do bycia w Świecie Boga.

3. Świat materialny nie jest dziełem przypadku. Mądrość Boża utkała każdy atom z którego jest zbudowany Wszechświat. Widzimy w otaczającym nas świecie, że za nim stoi Ktoś – mądry, dobry, piękny i odwieczny… Bóg Stwórca. Bóg Ojciec.

4. Druga Osoba Boska – odwieczna mądrość – przyjmuje na siebie ludzką naturę. Żeby uratować człowieka od zepsucia grzechem. Bóg przychodzi do nas w Jezusie Chrystusie, żeby człowiek powiedział Bogu – tak, a jednocześnie, żeby nie została zniszczona ludzka wolność. To jest bardzo delikatna operacja. Wieczność przyjmuje na siebie ograniczenia ludzkiego czasu. Stwórca całego Wszechświata staje się zwykłym cieślą (tekton – budowniczy). Spoglądając na Historię Jezusa – poznajemy: miłość, delikatność, łagodność i piękno Boga.

5. Nie tylko wtedy, kiedy spoglądamy na Wszechświat i Historię Jezusa – poznajemy Boga, ale też wtedy kiedy patrzymy w nasze serce. Czyli w nasze życie wewnętrzne. Tam widzimy też piękno działającej w nas Bożej miłości… ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany. Trzecia Osoba Boska to Bóg działający w nas. Bóg, który chce abyśmy byli jak Jego Syn Umiłowany. Bóg, który chce przemienić życie każdego człowiek w Ewangelię.

6. Jak więc widzimy: Na krańcach wszechświata – jest Bóg; w centrum historii – jest Bóg, narodzony z Dziewicy; na dnie naszego serca – jest Bóg – Duch Święty, Paraklet.

7. Niektórzy, myśląc o wierze chrześcijańskiej – w wielkim uproszczeniu – ograniczają całe bogactwo tej wiary do tych kilku prawd zawartych w książeczce z I Komunii Świętej. To tak jakby ograniczyć wiedzę o budowie komputera do kilku zdań. Im głębiej z Duchem Świętym wchodzimy w Świat Trójcy Przenajświętszej tym więcej poznajmy bogactwa mądrości Boga. Tym więcej doświadczamy Miłości. Pamiętajmy o wewnętrznym nieustannym rozwoju w poznawaniu Boga i odkrywaniu Jego tajemnic.

 

 
Thoughts to Gospel:

1. Today’s Solemnity of the Holy Trinity is not a feast of polytheism – which means praising many gods. But it is a feast of an eternal love that is so tremendous, that it joins together Three Persons in One God. We believe in One God in Three Persons. In the human way we can’t figure out this mystery. This mystery we can’t understand in earthly mathematics. One plus one plus one is equal to ONE. It means: love plus love plus love equals LOVE. We should kneel before this mystery.

2. The Solemnity of the Holy Trinity is for this concept to change the perspective of our lives. Life is not only something between conception and death. Life is not only eating and breathing. This is not only working and shopping. The Reality is multidimensional. Matter didn’t always exist… but the spiritual world exists eternally. Because this is a world of God. Indeed our tiredness and our sadness are effects of a wrong understanding of our life. It means that we look at life as a shallow reality. We all are called to live in the world of God.

3. The material world is not random. God’s wisdom has woven/created every atom of this universe. We can see in the world around us, that someone is behind it: wise, good, beautiful and eternal – this is God the Creator, God the Father.

4. The second Person of God – eternal wisdom – takes upon Himself human nature. He did this to save man from the corruption of sin. God comes to us in Jesus Christ, to make a man able to say to God – YES, and to, at the same time not limit human freedom. This is a very precise surgery. Eternity takes on time restrictions. The Creator of the entire universe becomes a carpenter. When we look at Jesus’ history, we get know the love, tenderness, mildness and friendship of God.

5. Not only when we look at the universe and Jesus’ history – do we get know God, but when we look into our hearts as well. When we look into our inner life, we can see God working …because the love of God has been poured out into our hearts through the Holy Spirit that has been given to us. Third Person of God is the God who works in our souls. God, who wants us to be like Jesus. God of the Gospel who wants to change the life of every man.

6. So we can see: on one end of this universe – is God, the Father; in the center of human history – is God, Jesus; in the bottom of our hearts – is God, Paraclete, Holy Spirit.

7. Some people think about Christian faith in a pretty simple way. They reduce the richness of faith to only a few truths which are in the book for First Communion. They stopped on the way. It is the same when we try to explain the knowledge about computer construction in a few sentences. But when we deeply enter the Life of the Holy Trinity we will get to know more of God’s wisdom and love. We must remember about inner development and getting to know better, God’s mysteries.

 

836total visits,3visits today

Kategorie: Homilie